ANALIZA SKŁADU MIESZANIN GAZOWYCH

-1. Tlen. Obecnie stosuje się analizatory paramagnetyczne00 (opisane przez Paulinga w r. 1946)61. W zależności od zachowania się gazów w polu magnetycznym sklasyfikowano je jako paramagnetyczne lub diamagnetyczne. Gazy paramagnetyczne układają się w najsilniejszym polu magnetycznym, a diamagnetyczne w najsłabszym. Z gazów interesujących anestezjologa jedynie tlen, tlenek azotu i dwutlenek azotu są paramagnetyczne, inne gazy są słabymi diamagnetykami. Zasada ta jest stosowana w ogólnie dostępnych aparatach do analizy stężenia tlenu w mieszaninach gazowych.

W bardziej nowoczesnych aparatach stosuje się ogniwo paliwowe. 2. Dwutlenek węgla. Pomiary wykonuje się za pomocą analizatorów podczerwieni (zastosowanych po raz pierwszy w r. 18 65)02. Zasada pomiaru opiera się na spostrzeże-

niu, że cząsteczki gazów składających się z dwóch różnych lub z większej liczby atomów pochłaniają promieniowanie w zakresie podczerwieni. 3. Halotan. Zasada pomiaru opiera się na zjawisku absorpcji promieniowania w zakresie ultrafioletu03. Stosowana jest do kalibracji parowników i przy monitorowaniu stężenia halotanu w aparatach z zamkniętym obiegiem.

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply

Designed by WordPress.