Asymptomatyczni chorzy z długą refrakcją

W podejmowaniu decyzji terapeutycznych u chorego z WPW powinno się uwzględnić symptomatologię oraz podstawowe właściwości elektrofizjologiczne serca, a zwłaszcza drogi dodatkowej. Wstępne informacje można uzyskać przez- przełykową stymulacją przedsionków i są to: czas refrakcji drogi dodatkowej, zdolność indukowania częstoskurczu i jego charakter, a przede wszystkim możliwość prowokowania migotania przedsionków oraz najkrótszy odstęp RR w czasie migotania przedsionków. O zwiększonym ryzyku świadczy krótka refrakcja (< 210 ms, < 270 ms?) oraz najkrótszy odstęp RR przy migotaniu przedsionków < 250 ms.

Asymptomatyczni chorzy z długą refrakcją drogi dodatkowej i wolną odpowiedzią komór w czasie migotania przedsionków są w grupie małego ryzyka nagłego zgonu i nie wymagają leczenia. Asymptomatyczni chorzy z krótką frakcją drogi dodatkowej i szybkim indukowanym migotaniem przedsionków są w grupie zwiększonego ryzyka. Wiadomo, że nagły zgon może być pierwszym objawem. Niektórzy polecają stosowanie u tych chorych leków wydłużających przewodzenie drogą dodatkową, np. propafenonu, prajmaliny, amiodaronu. Wytyczne postępowania w tej grupie chorych nie są jednoznaczne.

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply

Designed by WordPress.