Badanie czaszki

Podstawowym badaniem jest połączone nakłucie bocznej komory mózgu i przestrzeni podpajęczynówkowej lędźwiowej z jednoczesnym pomiarem ciśnienia płynu i badaniem morfologicznym oraz bakteriologicznym. U noworodków ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego nie przekracza 0,686 kPa (70 mm I-I20), u dzieci starszych

-0, 981-1,18 kPa (100-120 mm H20). Ciśnienie powyżej 1,18 kPa wskazuje na patologię przestrzeni płynowych mózgowia. Aby uniknąć pomyłek, pomiary wykonuje się w okresie spokoju dziecka. Igłę punkcyjną wprowadza się w połowie górnego ramienia rombu, jaki tworzy ciemiączlco przednie ok. 2 cm od linii pośrodkowej. Punkt zerowy manometru szklanego powinien znajdować się na wysokości wltłu- wania się igłą w ciemiączlco przednie lub nieco poniżej.

Pomocne są również badania radiologiczne. Badanie czaszki umożliwia oceną rozstępów szwów, grubości i pokrywy kostnej, wycisków, zwapnień, zachowania się okolicy siodła tureckiego. Wprowadzenie do komór mózgu powietrza lub dodatnio cieniującego środka, czyli zastosowanie wentrykulografii, umożliwia analizę układu komorowego. Ilość wprowadzonego powietrza nie przekracza 20-25 cm3. Badanie radiologiczne czaszki w kilku pozycjach wykaże stopień poszerzenia układu komorowego, łączność z przestrzeniami podpajęczynówkowymi lub miejsce przeszkody i grubość kory mózgu.

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply

Designed by WordPress.