NEUROGENNY KANAŁ ODBYTNICZO-ODBYTOWY

Neurogennym kanałem odbytniczo-odbytowym nazywamy stan zaburzenia wydalania stolca, powstały wskutek uszkodzenia układu nerwowego. Zmiany te spotyka się najczęściej jako towarzyszące objawom neurogennego pęcherza moczowego. Stopień niedowładu zależy od rozległości uszkodzenia rdzenia kręgowego i obwodowych włókien nerwowych.

W procesie wydalania kału podstawową rolę odgrywa mięsień dźwigacz odbytu. Jest on ściśle związany z odbytnicą i kanałem odbytu. Składa się z dwóch głównych części: z m. biodrowo-guzicznego (m. iliococcygcus) i z m. łonowo-guzicznego [m. pubo- coccygeus), w którym wyodrębnia się część zwaną mięśniem łonowo-odbytniczym [m. puboredalis). Kanał odbytu jest otoczony zwieraczem, w którego skład wchodzą: m. zwieracz odbytu zewnętrzny (m. sphincter ani externus), składający się z części podskórnej, powierzchniowej i głębokiej, m. zwieracz odbytu wewnętrzny (rn. sphincter ani internus), przedłużenie okrężnej warstwy mięśniowej jelita grubego i m. podłużny, łączący się z m. dźwigaczem odbytu (m. leualor ani). Na zewnątrz odbytu znajduje się niezależny od woli mięsień marszczący skórę odbytu, przedłużenie warstwy mięśniowej błony śluzowej odbytu.

Unerwienie kanału odbytniczo-odbytowego pochodzi z trzech źródeł: 1) układu przywspólczulnego, znajdującego się na poziomie neurosegmentów 2) układu współczulnego, znajdującego się na poziomie Th10-L2,

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply

Designed by WordPress.