Niehemodynamiczne mechanizmy działania azotanów

Niehemodynamiczne mechanizmy działania azotanów podstawą działania fiz-jologiczna rola EDRF: PAF, ADP/ATP, serotonina – stymulatory EDRF/NO (Endothelium Derived Relaxing Factor) i prostacykliny PGI2, cAMP – cykliczny adenozynomo- nofosforan, cGMP – cykliczny guanozynomonofosforan. mięśniową i objętość komory lewej. Wieloośrodkowe badania VHeFT (Vasodilator Heart Failure Trails) dowodzą korzystnego wpływu tego rodzaju terapii na przeżywalność. Niestety te korzystne wyniki działania azotanów na przedłużenie przeżywalności, stwierdzone w mniejszych badaniach wieloośrodkowych, nie zostały potwierdzone w największych badaniach, jakie zostały przeprowadzone na świecie – ISIS-4.

W wielkich wieloośrodkowych badaniach ISIS-4, w których brało udział ponad 1000 szpitali, a w których leczono monoazotanem (2 x 50 mg) przez 38 dni 30000 chorych po zawale serca, uzyskano zmniejszenie śmiertelności o 3 + 2 zgony na 1000 leczonych w stosunku do równie dużej grupy placebo, co nie jest różnicą znamienną statystycznie. Wniosek ostateczny tych badań, zakończonych pod koniec 1993 r., był następujący: „azotany badane w próbie krótkoterminowej pod kątem przeżywalności po przebytym zawale serca nie stwarzają ryzyka, ale nie przynoszą znamiennej korzyści”. Inne badania wieloośrodkowe grupy badaczy włoskich GISSI-3, obejmujące 20 000 chorych po zawale serca, dały wynik podobny.

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply

Designed by WordPress.