OPERACJA PRZECIEKU PRZEDSIONKOWO-KOMOROWEGO

Najbardziej znaną i powszechnie stosowaną u niemowląt metodą jest wytwarzanie przecieku płynu mózgowo-rdzeniowego z komory bocznej mózgu przez żyłę twarzową i żyłę szyjną wewnętrzną do prawego przedsionka serca. Inne podane tu metody są albo podobne w swym założeniu, albo dyktowane warunkami, jeśli wykonuje się operację po raz drugi i nawet po raz kolejny z powodu zaistniałych powikłań w prawidłowym funkcjonowaniu układu przecieku. Z tego względu opisano dokładnie jedynie metodę przecieku komorowo-przedsionkowego. Po raz pierwszy przedstawili ją Nulsen i Spitz w 1949 r., po czym została upowszechniona dzięki wprowadzeniu krzemoorganicznych sylikonowych zestawów skonstruowanych przez inż. Holtera w 1956 r., nieco później przez Pudenza i Heyera.

Wytworzenie przecieku płynu mózgowo-rdzeniowego z komory bocznej mózgu do prawego przedsionka serca wykonuje się za pomocą zestawu sylikonowego, fizjo-

logicznie obojętnego dla organizmu. Zestaw składa się z drenu dosercowego i łączącej oba dreny zastawki – wentyla. Specjalny mechanizm wentylowy umożliwia przepływ płynu jedynie w kierunku obwodowym z komór mózgu do przedsionka serca. Aktualnie są w Polsce dostępne zestawy Spitza-Holtera i Pudenza-Heyera.

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply

Designed by WordPress.