Operacja

Wskazaniem do operacji Brickera jest stałe, nieświadome moczenie, narastające kłopoty z utrzymaniem czystości i higieny, zakażenie i rozpoczynające się poszerzenie dróg moczowych.

Operacja ma zapobiec uszkodzeniu nerek. Wykonuje się ją w znieczuleniu ogólnym z dostępu w linii pośrodkowej z ominięciem pępka. Po otwarciu jamy brzusznej nacina się otrzewną ścienną tylnej ściany jamy brzusznej, aby znaleźć moczowody, które odcina się tuż nad pęcherzem moczowym. Dystalne odcinki moczowodu po podkłuciu należy podwiązać nicią strunową 3-0. Moczowód lewy zaotrzewnowo przeprowadza się do otworu, przez który wyłoniono moczowód prawy, po czym za-szywa się otrzewną ścienną po lewej stronie. Oba moczowody cewnikuje się, a mocz odprowadza przez pole operacyjne.

Następnie w odległości 20 cm od zastawki lcrętniczo-kątniczej (Bauhina) wycina się odcinek jelita krętego, długości 10 cm, ze specjalnym zwróceniem uwagi na zapewnienie ukrwienia i zachowanie tej części krezki. Jelito cienkie zespala się koniec do końca szwami z deksonu 4-0, dwuwarstwowo, szwem ciągłym hemostatycznym i szwami pojedynczymi materacowymi.

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply

Designed by WordPress.