Ortodromowy częstoskurcz

Ortodromowy częstoskurcz przedsionkowo-komorowy, jeśli nie poddaje się zabiegom zwiększającym napięcie nerwu błędnego, można przerwać farmakologicznie, stosując dożylnie ajmalinę, propafenon lub lek P-adrenolityczny. Wyjątkowo jest potrzebna kardiowersja elektryczna (ryc. 3.3). Przewlekłe leczenie profilaktyczne jest uzasadnione tylko u chorych z częstymi napadami i stosuje się wtedy: lek P-adrenolityczny (szczególnie sotalol), propafenon, prajmalinę, dizopi- ramid lub amiodaron.

Migotanie, trzepotanie przedsionków oraz antydromowy częstoskurcz wymagają odmiennego leczenia (ryc. 3.3). Zespół QRS jest zazwyczaj szeroki i ze względu na zstępujące przewodzenie drogą dodatkową rytm komór może być szybki. Jeśli pojawiają się zaburzenia hemodynamiczne, postępowaniem z wyboru jest kardiowersja elektryczna. Nie wolno podawać glikozydów naparstnicy oraz werapamilu, gdyż skracając refrakcję drogi dodatkowej mogą nasilić tachyaryt- mię. W leczeniu farmakologicznym preferuje się propafenon, ajmalinę, amiodaron i sotalol.

Niewątpliwym postępem w leczeniu chorych z symptomatycznym zespołem WPW i arytmią oporną na farmakoterapię, z dużym zagrożeniem, lub u chorych

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply

Designed by WordPress.