Podawanie w tych stanach antagonistów wapnia

Wielu autorów podkreśla korzystne skutki stosowania terapii łącznej trzema lekami równocześnie (leki (3-adrenolityczne + azotany + antagoniści wapnia). Leki (3-adrenolityczne w monoterapii mogą przedłużać czas trwania epizodów wieńcowych, natomiast w połączeniu z azotanami i antagonistami wapnia zmniejszają częstość występowania i czas trwania napadów anginoidalnych. Spośród leków (3-adrenolitycznych na szczególną uwagę zasługuje esmolol ze względu na swój bardzo krótki biologiczny okres póltrwania (ok. 9 min). W związku z tym w przypadku złej tolerancji łatwo przerwać jej skutki przez odstawienie leku.

Podawanie w tych stanach antagonistów wapnia jest wskazane zwłaszcza w tych przypadkach, w których przeważają mechanizmy spazmu naczyniowego. Wykazano znamiennie mniejszą częstość nagłych zgonów, świeżych zawałów serca i ostrych incydentów wieńcowych u chorych z niestabilną dusznicą bolesną, u których, oprócz azotanów i leków (3-adrenolitycznych, stosowano nifedypinę, w porównaniu z grupą kontrolną, która tego leku nie otrzymywała.

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply

Designed by WordPress.