PRZEWLEKŁE ZABURZENIA AUTOMATYZMU I PRZEWODZENIA

Przewlekłe zaburzenia czynności węzła zatokowo-przedsionkowego i przewodzenia przedsionkowo-komorowego są domeną elektrostymulacji serca. Wskazaniem bezwzględnym do wszczepienia stymulatora serca są w pewnym uproszczeniu: zespół chorego węzła zatokowo-przedsionkowego, zespół zatoki szyjnej lub blok przedsionkowo-komorowy prowadzący do napadów pełnej utraty przytomności, niewydolności serca oraz przebiegające z objawami poronnymi lub nawet bez- objawowo: blok przedsionkowo-komorowy 111° z częstością rytmu poniżej 40/min, ze zmiennym rytmem lub arytmią komorową.

W zespole chorego węzła zatokowo-przedsionkowego ze sporadycznymi objawami poronnymi można próbować leczenia farmakologicznego, stosując doustnie preparaty atropinowe, czasem wspierane lekami sympatomimetycznymi. Pomocniczą rolę odgrywa również aminofilina. W zespole bradykardia-tachykardia należy rozpatrzyć wskazanie do przewlekłego leczenia przeciwkrzepliwego.

Proksymalny blok przedsionkowo-komorowy 111° charakteryzuje się stosunkowo łagodnym przebiegiem klinicznym i relatywnie dużą częstością rytmu zastępczego. Na leczenie farmakologiczne tego bloku (czasem chory może w ogóle pozostać bez leczenia) można się zdecydować, jeżeli nie występują napady MAS, niewydolność serca, bradykardia < 40/min oraz komorowe zaburzenia rytmu wymagające leków przeciwarytmicznych. Stosuje się wtedy Astmopent lub ewentualnie leki atropinowe.

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply

Designed by WordPress.