Stan górnych dróg oddechowych

-3. Stan górnych dróg oddechowych. Stan uzębienia: zęby wypadające i ruszające się, korony zębowe, szczęki, szyja. Niebezpieczeństwa podczas intubacji.

Rys historyczny. Insuflację dotchawiczą u zwierząt opisał Robert Hooke (1635-1703) w r. 16671. C. Kite z Gravesend opisał w 1788 r.2 intubację przez usta i przez nos stosowaną w celu cucenia utopionych.Intubacja przez ranę tracheostomijną na szyi została wykonana do anestezji zwierząt przez Johna Snowa w r. 1858. Trendelenburg (1844-1924) zastosował tę metodę u ludzi w r. 1871, uszczelniając tchawicę nadmuchiwanym mankietem8. William MacEwen (1848-1924) z Glasgow w 1878 r. wprowadził przytomnemu pacjentowi rurkę przez usta do tchawicy, używając jako prowadnicy własnych palców4. Te wczesne próby prowadzono w celu zapobieżenia zachłystowemu zapaleniu płuc podczas operacji na górnych drogach oddechowych. Karl Maydl z Pragi (1853-1903) zaczął używać w czasie anestezji5 rurki wynalezionej przez Josepha P. O’Dwyera (1841-1898) z Cleveland6 do leczenia błonicy krtani.

Franz Kuhn z Cassel (1866-1929) w 1901 r. rozwinął tę technikę używając giętkiej metalowej rurki, którą wprowadzał przez usta na zakrzywionej prowadnicy. Rok później opisał intubację przez nos7. Zalecał on anestezję wziewną, przy czym pacjent powinien oddychać podczas wdechu i wydechu przez rurkę8 (p. także: Zingarnell H., Der Anaesthesist, 1974, lipiec).

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply

Designed by WordPress.