Technika założenia zbiornika Rickhama

Technika założenia zbiornika Rickhama. W okolicy skroniowej prawej wykonuje się półksiężycowe płatowe cięcie skóry, po czym wiertłem grubości 6 mm robi się otwór trepanacyjny w czaszce. Po nacięciu opony twardej wprowadza się do komory bocznej mózgu prosty dren domózgowy odpowiedniej długości. Na wylot drenu nakłada się lejkowaty pojemnik metalowy, następnie pokrywkę z tworzywa sztucznego.

Zbiornik przymocowuje się nicią do podłoża kostnego. Powłokę czaszki zeszywa się szczelnie nad zbiornikiem. Po zagojeniu rany operacyjnej można się wkłuwać przez skórę do zbiorniczka, dokonując pomiaru ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego, pobierając go do badania i wprowadzając leki do komory mózgu.

Wskazaniem do założenia zbiornika Rickhama są przypadki narastającego wodogłowia, powikłanego zakażeniem ośrodkowego układu nerwowego, wylewem krwawym. Wskazaniem może być również zły stan dziecka, niemowlęcia z dużą torbielowatą, zakażoną przepukliną oponowo-rdzeniową, nie rokującą wyleczenia po jej operacji. Założenie zbiornika Rickhama, stały upust płynu i wprowadzenie antybiotyku do komory mózgu ułatwia leczenie zakażenia ośrodkowego układu nerwowego i wpływa na zmniejszenie guza przepuklinowego z chwilą zmniejszenia objawów nadciśnienia śródczaszkowego.

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply

Designed by WordPress.