Uśredniony EKG

Uśredniony EKG wysokiego wzmocnienia Późne potencjały Programowana stymulacja komór Indukowany monomorficzny utrwalony częstoskurcz komorowy miarowości potencjalnie złośliwych znaczenie badania jest bardziej kontrowersyjne. Ostatnio przywiązuje się coraz większą wagę do wydłużenia odstępu QT (> 440 ms), a co jest nowością – także do pomiaru rozproszenia QT (różnica między najdłuższym i najkrótszym QT w zapisie 12-odprowadzeniowym EKG).

Badania przedstawione w tab. 3.3, poza określeniem zagrożenia chorego, pozwalają na indywidualną optymalizację terapii, a więc także wybór terapii przeciwischemicznej. Z badań CASS (Coronary Artery Surgery Study) wynika istotnie lepsza prognoza dla chorych poddanych pomostowaniu tętnic wieńcowych wówczas, gdy była to choroba pnia tętnicy wieńcowej lewej, choroba

– 3- naczyniowa, szczególnie u chorych z dysfunkcją komory lewej.

Istnieją liczne dowody potwierdzające, że mnogie oraz złożone ekstrasystolie komorowe są niezależnym wskaźnikiem prognostycznym u chorych po zawale serca. Fakt ten stał się podstawą hipotezy, że skuteczna supresja ekstrasystolii komorowych lekami przeciwarytmicznymi poprawi tę prognozę. Miała ona znaleźć potwierdzenie w programie CAST podjętym pod koniec lat 80. Badania te ukończono przedwcześnie, przed upływem roku, ponieważ okazało się, że u chorych leczonych flekaimdem i enkainidem (CAST I) śmiertelność była wyraźnie większa niż u osób otrzymujących placebo.

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply

Designed by WordPress.