W leczeniu częstoskurczu komorowego

W leczeniu częstoskurczu komorowego prawie zawsze obowiązuje zasada szybkiej interwencji, przyczyną tej niemiarowości jest bowiem w 95% przypadków organiczna choroba serca. Często dochodzi do powikłań w postaci obrzęku phic lub wstrząsu, jak też do przejścia częstoskurczu komorowego w migotanie komór. Jedną z pierwszych decyzji, jaką należy podjąć na podstawie badania EKG, jest ustalenie, czy częstoskurcz jest jednokształtny (monomorficzny), czy wielokształtny (polimorficzny). Postępowanie lecznicze jest w tych stanach zasadniczo różne. Rozpoznając jednokształtny częstoskurcz z szerokimi zespołami QRS należy pamiętać, że może to być także:

– 1) częstoskurcz nadkomorowy z aberracją przewodzenia śródkomorowego,

– 2) częstoskurcz przedsionkowo-komorowy typu antydromowego lub trzepotanie czy migotanie przedsionków w zespole WPW, lub rzadziej w innych zespołach preekscytacji.

Zasady leczenia doraźnego jednokształtnego częstoskurczu komorowego przedstawiono w tab. 3.1. Farmakoterapia powinna być prowadzona pod kontrolą ciągłego monitorowania rytmu, przy zabezpieczeniu defibrylatorem. Zazwyczaj lekiem pierwszego wyboru jest lidokaina. Kardiowersja elektryczna jest uzasadniona wówczas, gdy zawodzi farmakoterapia lub następuje pogorszenie sytuacji hemodynamicznej. Należy przestrzec przed nadmiernie intensywnym stosowaniem

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply

Designed by WordPress.