W oznaczaniu zaburzeń równowagi

W warunkach klinicznych mamy zawsze do czynienia z mieszanymi postaciami zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej, wobec natychmiastowego uruchamiania Przesunięcia w równowadze kwasowo-zasadowej i niektórych jonach surowicy w różnych rodzajach zaburzeń (częściowo wyrównywanych)

przez ustrój mechanizmów kompensacyjnych, prowadzących do utrzymania równowagi w zakresie układów buforowych. Ulega zmianom czynność wentylacyjna oraz czynność nerek, a także dochodzi do przesunięć w zawartości jonów osocza, przede wszystkim sodu i chloru.

W oznaczaniu zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej najbardziej przydatne wyniki uzyskuje się przy wykorzystaniu mikrometody Astrupa. Najbardziej miarodajne są oznaczenia z krwi tętniczej, jednak wystarczające może być w wielu przypadkach, szczególnie dla celów porównawczych, oznaczenie tych samych parametrów w arterializowanej krwi włośniczkowej pobranej z ogrzanej uprzednio opuszki palca z uwzględnieniem odpowiednich poprawek.

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply

Designed by WordPress.