Wspomniane wyżej zjawisko tolerancji

Wynika z tego bardzo praktyczny wniosek: nawet chorzy z objawami niewydolności serca po zastosowaniu azotanów są zdolni do wykonywania wysiłków submak- symalnych, ale powinni unikać obciążeń maksymalnych. Autorzy zwracają uwagę, że choć po długotrwałym leczeniu mogła się wytworzyć pewna tolerancja na azotany, to jednak korzystne reakcje hemodynamiczne utrzymywały się w dalszym ciągu.

Wspomniane wyżej zjawisko tolerancji na azotany ma istotne znaczenie w leczeniu choroby niedokrwiennej serca, zwłaszcza w przewlekłym stosowaniu preparatów tej grupy. Zjawisko tolerancji może być określane albo jako zmniejszenie reakcji na podawane dawki azotanów, albo jako zwiększenie zapotrzebowania na większe dawki leków w celu utrzymania stałego skutku ich działania. Tolerancję wykazano przy stosowaniu różnych form terapii, które utrzymywały stałe stężenie leku we krwi, stosując częstsze dawki doustne, stały wlew dożylny i podawanie przezskórne (krążki transdermalne).

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply

Designed by WordPress.