Wyosobnienie pętli

gicznym NaCl ścianę jelita w miejscu taśm. Ułatwia to nacięcie błony surowiczej i mięśniowej z rozsunięciem naczyń krwionośnych przeszywających, ale bez otwierania błony śluzowej i światła jelita. Wytwarza się w ten sposób lożę długości

-2 – 3 cm. Po otwarciu przestrzeni zaotrzewnowej trzeba odciąć oba moczowody od pęcherza moczowego, a ich zakończenie zbliżyć do przygotowanej pętli jelita grubego. Oba moczowody układa się w przygotowanych lożach, starając się wprowadzić je pod rozsunięte, przeszywające ścianę naczynia krwionośne. W praktyce ten manewr nie udaje się u małych dzieci.

Wyosobnienie pętli olcrę- żnicy esowatej, odwrócenie zgodnie z biegiem wskazówek zegara, zamknięcie światła bliższego i umocowanie poniżej rozwidlenia aorty. Zespolenie przewodu pokarmowego. Odcięcie moczowodów od pęcherza moczowego i wydobycie ich z prze

strzeni zaotrzewnowej. Na koniec otwiera się w górnej części loży światło jelita, dokonując zespolenia moczowodu koniec do boku z jelitem. Stosuje się do zespolenia szwy z chromowanego katgutu 5-0, pojedynczo wiązane do światła jelita. Przed zespoleniem skraca się samo zakończenie moczowodu zależnie od potrzeb. Ponad moczowodem, ułożonym wzdłuż taśmy, zszywa się ścianę wyosobnionej pętli jelita grubego. Jej dystalne zakończenie wszywa się w obręb powłoki brzusznej, wycinając w skórze, powięzi i mięśniach otwór średnicy 3 cm. Po zaszyciu przestrzeni zaotrzewnowej i peryto- nizacji zakotwiczonego bieguna pętli jelitowej szczelnie zespala się warstwowo powłokę brzucha. W moczowodach na 48 godzin pozostawia się cewniki.

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply

Designed by WordPress.