Zawał niepowikłany

Każdego chorego z ostrym zawałem serca należy umieścić na oddziale intensywnej opieki kardiologicznej lub, gdy takiego nie ma w szpitalu, na oddziale intensywnej opieki medycznej. Objęcie chorych z zawałem intensywną opieką kardiologiczną zmniejszyło ponad 2-krotnie śmiertelność szpitalną, stwarzając szansę przeżycia 85-90% chorych. Chorzy z zawałem niepowikłanym są leczeni zwykle na oddziale intensywnej opieki kardiologicznej od kilku do 24 h. Po upływie pierwszej doby prawdopodobieństwo wystąpienia powikłań się zmniejsza. Intensywny nadzór kardiologiczny nad chorymi z zawałem niepowikłanym jest najczęściej profilaktyką, stwarzającą poczucie bezpieczeństwa dla chorych i możliwość natychmiastowego działania dla lekarzy.

Nawet u chorych z zawałem niepowikłanym dominującym objawem jest ból wieńcowy, który nie usunięty w porę może prowadzić do ciężkich powikłań. Dlatego też pierwszym i najważniejszym zadaniem w postępowaniu leczniczym jest walka z bólem. Leczenie przeciwbólowe należy rozpocząć od podania leków skutecznych, silnie działających. Przyjęło się dość powszechnie stosowanie fen- tanylu – 0,1 mg (2 ml), dehydrobenzperydolu – 5 mg (2 ml), nalorfiny – 2 mg (2 ml). W mieszance tej skojarzone jest działanie przeciwbólowe fentanylu z neuroleptycznym działaniem dehydrobenzperydolu. Nalorfina przeciwdziała hamującemu wpływowi fentanylu na ośrodek oddechowy. Jeśli ból nie ustępuje, to dawkę należy powtórzyć. Przy bólach nawracających dalsze podawanie mieszanki powinno odbywać się w formie wlewu kroplowego w następujących proporcjach (podawać z prędkością 20-30 kropli/min): fentanyl – 6 ml (0,3 mg) dehydrobenzperydol – 4 ml (10 mg) nalorfina – 6 ml (6 mg)

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply

Designed by WordPress.