Zestaw Holtera

Zestaw Holtera. Podstawową częścią zestawu I-Ioltera jest zastawka – wentyl.. Ma kształt tulejki, a w części środkowej zawiera sylikonowy zbiornik o miękkich i poddających się uciskowi ścianach. Zbiornik ma wlot i wylot z metalu, pomiędzy którymi znajduje się wentyl jednokierunkowy. Dla odróżnienia wlot ma o jedno napięcie więcej niż wylot. Do przepływu płynu przez zastawkę dochodzi wówczas,, gdy ciśnienie w komorach mózgu wzrasta. Używa się trzech rodzajów zastawek: „normalnej’’’’, „średniej” i „niskiej”. Zastawka „normalna” jest oznaczona podwójną nicią czarnego jedwabiu. Wykalibrowany wentyl działa przy ciśnieniu wynoszącym 0,490 kPa (50 mm H,0). Zastawka średniego ciśnienia jest oznaczona przez nić czarną i białą. Przepływ następuje już przy ciśnieniu wynoszącym 0,245 kPa (25 mm HaO). Wreszcie zastawka niskiego ciśnienia jest oznaczona podwójną nitką różową. Można ją stosować nawet do drenażu płynu gromadzącego się w przestrze-niach podoponowych.

Oprócz zastawki w skład zestawu przecieku wchodzą dreny domózgowy i do- sercowy. Dreny domózgowe mają od 3 do 8 cm długości, grubość ich wynosi 3 mm,, a światło 1,5 mm. W odcinku mózgowym są one zakończone licznymi, bocznie usytuowanymi otworami średnicy 0,5 mm. Z drugiej strony są one zagięte pod kątem prostym, co pozwala na połączenie z wlotem zastawki i umożliwia swobodny prze-

pływ płynu. Również dreny dosercowe produkuje się w kilku wymiarach. Typ A ma jednolitą grubość 2,5 mm, światło 1,2 mm. Typ B Sayersa składa się z bliższej części grubszej i cieńszej dal-szej. Typ charakteryzuje się ścieńcze- niem grubości i światła w odcinku sercowym. Typ E Regenbrechta ma znacznie wydłużony odcinek końcowy, ścieńczały do średnicy światła 0,8 mm. Typ H jest na całej długości cienki z wyjątkiem odcinka połączenia z wylotem zastawki. Stosunkowo najczęściej używa się drenu C. Wszystkie dreny kontrastują w obrazie radiologicznym i łatwo jest ustalić ich położenie, badając pacjenta promieniami X. Zestaw Holtera może być używany w każdym przypadku wrodzonego wodogłowia z wyjątkiem stanów zakażenia ośrodkowego układu nerwowego, znacznego skrwawienia płynu mózgowo-rdzenio- wego i zwiększenia w nim stężenia białka do wartości przekraczających 2 g/l (200 mg%). Zakażenie ośrodkowego układu nerwowego może być przeniesione strumieniem płynu mózgowo-rdzeniowego do lcrwiobiegu. Nadmiar białka może spowodować zaczopowanie złogami włóknika światła zestawu i jego niedrożność. W takich przypadkach poleca się nakłuwanie komór w celach odbarczenia. Powtarzane nakłucia stanowią jednak niebezpieczeństwo wtórnego krwawienia lub powstawania torbieli wzdłuż drogi wkłucia igły punkcyjnej.

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply

Designed by WordPress.