Złośliwe komorowe zaburzenia rytmu

Chorzy z tej grupy charakteryzują się występowaniem symptomatycznej arytmii w postaci napadowego utrwalonego częstoskurczu komorowego i(lub) migotania komór.

W zdecydowanej większości przypadków u chorych ze złośliwą arytmią komo- rową istnieje choroba organiczna serca oraz dysfunkcja komory lewej. Ryzyko zgonu jest tu duże – ponad 50% w ciągu roku dla osób nie leczonych. Zgodnie z obecnym stanem wiedzy chorzy ze złośliwą niemiarowością komorową niewątpliwie, poza postępowaniem doraźnym w czasie ostrej arytmii, wymagają leczenia profilaktycznego. Może to być terapia farmakologiczna lekami przeciwarytmicz- nymi lub też coraz szerzej stosowane metody niefarmakologiczne: wszczepienie automatycznego defibrylatora – kardiowertera serca, operacja przeciwarytmicz- na, przezskórna ablacja ogniska arytmogennego. Oczywiście uwagi te dotyczą wyłącznie tych chorych, u których utrwalony częstoskurcz komorowy/migotanie komór nie były spowodowane odwracalną (ustępującą) przyczyną, co ma miejsce w świeżym zawale serca lub zaburzeniach elektrolitowych.

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply

Designed by WordPress.