Żywienie pozajelitowe

Żywienie pozajelitowe77. Polega na dożylnym dostarczaniu składników pokarmowych przy niewydolności przewodu pokarmowego. Żywienie pozajelitowe pozwala na utrzymanie pacjenta w dobrym stanie do czasu usunięcia przyczyny choroby. Rozpoczyna się je zwykle po. parodniowej głodówce lub gdy przewiduje się niesprawność przewodu pokarmowego, np. po operacjach brzusznych.

Wskazane jest również dostarczanie dodatkowych materiałów energetycznych przy wzmożonym metabolizmie, np. w oparzeniach, ostrych infekcjach lub przy nieprawidłowej utracie składników metabolicznych, jak np. w przetokach jelitowych.

WĘGLOWODANY. Zapasy węglowodanów w ustroju są bardzo ograniczone, gdyż przeciętny dorosły osobnik posiada ok. 5 g glukozy we krwi i ok. 100 g glikogęnu w wątrobie. Wykorzystanie tłuszczów dla celów energetycznych wymaga dostarczenia węglowodanów, w przeciwnym razie powstają ciała ketonowe.

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply

Designed by WordPress.